COLUMN | ONTSPANNEN

COLUMN | ONTSPANNEN

ONTSPANNEN

(De tekst is eerder verschenen in het magazine van Stichting Lieve Engeltjes, september 2014.)

“Zittend voor mijn tent op Vlieland geniet ik. Ik hoef echt even niks. Heerlijk ontspannen met heerlijk Nederlands weer. Dan weer zon, af en toe een buitje, wind. Heerlijk buiten leven en in contact staan met de elementen. Genietend van het uitzicht, de zee, het strand, mijn gezin en vooral van de wetenschap dat ik nu echt even niks hoef. Ik kan weer landen, opladen, bijkomen en echt resetten. Het afgelopen fotografie-seizoen is druk geweest en vol met bijzondere ontmoetingen. Ik heb mooie Beloved reportages mogen maken, met verschillende bruiloften en ook met interne veranderingen in mijn bedrijf. Beslissingen zijn genomen en stappen zijn gezet. Dit jaar bestaat mijn bedrijf zelfs alweer 5 jaar en wat is er veel gebeurd de afgelopen 5 jaar! Na de eerste wankele stappen in 2009 sta ik nu in 2014 een stuk steviger en zelfverzekerder. Wat een leerproces, er is echt heel veel gebeurd. 

EIGEN BAAS

Wat is het toch heerlijk om eigen baas te zijn. Het heeft zoveel voordelen (en ik ervaar de nadelen gelukkig niet vaak). Ik kan zelf mijn route bepalen, zelf beslissingen nemen en ik deel mijn eigen tijd in. Ik kan er zijn voor Daniel en zelf beslissen of ik een dag niet werk bijvoorbeeld omdat ik met zijn klas mee wil op schoolreisje. Natuurlijk zijn er ook dagen, weken dat ik keihard moet werken tot ’s avonds laat maar in beginsel bepaal ik dat wel zelf. Niemand verplicht me tot iets, alleen ikzelf. Ik werk nu meer dan de 32 uur die ik vroeger werkte en ik ben er gelukkiger mee. Hoe anders was dat 8 jaar geleden, toen Thijs* geboren werd. Ik werkte vier dagen van 9 tot 5, had een werkgever die aangaf wat er moest gebeuren, wat de route was en met 20 vakantiedagen. Na het werk kwam ik thuis en wilde even niks meer. Alle energie was op en geen puf meer om andere dingen op te pakken dan de gebruikelijke huishoudelijke taken.

GEWOON PECH

Toen Thijs* zijn eerste jaar meer dan verkouden was moest ik vaak verlof opnemen. Eerst ouderschapsverlof, toen zorgverlof, later ook mijn vakantiedagen. Toen hij steeds weer en weer verkouden werd met oorontstekingen en later ook longontstekingen haalden we hem van de opvang. Ik ging minder werken. Wim was een dag thuis en oma paste een dag per week op. Dat er meer aan de hand was was toen wel duidelijk maar wat het precies was? Lang hebben we gedacht dat hij ‘gewoon’ pech had en daardoor wat trager qua ontwikkeling was. Zo vaak verkouden, zo vaak benauwd, natuurlijk was hij wat trager dan de rest. Doordat we er dicht op zaten zagen we eigenlijk ook niet helder dat de situatie wel heel ernstig was. Door een oplettende kinderfysio werden we met onze neus op de feiten gedrukt. Thijs* ontwikkelde zich niet alleen heel traag, hij ging zelfs achteruit qua ontwikkeling. Dat was de start van het jarenlange medische traject dat heel verdrietig eindige in 2010. (Zie: boek THIJS En toen hield het lachen op…).

VLIELAND

Hoe anders voel ik me nu. Nu bruis ik ’s avonds ook nog van energie. Nog even wat werken als Daniel naar bed is. Zoveel plannen, zoveel zin in alles! Ik moet me zelfs verplichten af en toe rust in te bouwen, stil te staan en wat bewuster te genieten. En Vlieland is voor mij dan de ideale plek. Geen stroom bij de tent, minder goed bereik voor de telefoon en soms zelfs geen wifi. Ontspannen in het kwadraat! Niet voor niks zijn we dit jaar zodra het kon naar dat eiland gegaan. En door te ontspannen en niks te hoeven kon ik ook weer voelen. Er kwamen ook weer mooie plannen en de nieuwe ideeën. Zodra ik op dat eiland stap voel ik me tot rust komen. De hoogste versnelling mag er even af. Even geen foto’s bewerken (wel maken natuurlijk), minder Social Media en eindelijk weer eens tijd voor een boek. En als ik 4 weken op een eiland wil zitten dan kan dat gewoon. Geen werkgever die zegt dat ik niet voldoende vakantiedagen heb.

HELENDE WERKING

Met Thijs* was het niet mogelijk naar Vlieland te gaan maar ik ben toen wel met Daniel geweest. Wim bleef toen thuis om voor Thijs* te zorgen. Ook toen was het even opladen en even ontspannen, van alle zorgen. Een paar weken na het overlijden van Thijs* zijn we met z’n drieën geweest in het tenthuisje van kennissen om bij te komen van de hectische tijd. Het eiland, het strand en de natuur heeft een helende werking. Iedere keer is anders en toch hetzelfde. Ik hoop er nog vaak te komen…

HERINNERINGEN MAKEN

De komende maanden staan er weer prachtige opdrachten en reizen in de planning. Zo bijzonder om aanwezig te mogen zijn bij een bruiloft, hier in Nederland en in het buitenland. Ook mag ik weer prachtige pasgeboren baby’s vastleggen en gezinnen laten kennismaken met Beloved. We gaan herinneringen maken voor later, wat is dat toch speciaal! Na een hele maand Vlieland kan ik er weer tegen. Ik ben weer opgeladen, uitgerust en ontspannen in optima forma. Geen idee wanneer ik er weer zal komen maar als ik weer (verplicht) moet ontspannen dan weet je me te vinden…

Meer columns lezen? Lees AFSCHEID NEMEN.