COLUMN | LUISTEREN

COLUMN | LUISTEREN

LUISTEREN

(Deze column is eerder verschenen in het magazine van Stichting Lieve Engeltjes, juni 2014.)

Ok, ik zal iets bekennen: Ik ben niet zo’n goede luisteraar. Zo, dat heb ik gezegd. Ik praat wel veel tegen anderen, soms praat ik misschien wel te veel. Ook praat ik graag over mijn werk, over fotografie, over het feit dat ik een entrepreneur ben met continu ideeën. Uren kan ik kletsen over mijn zoon Daniel, hoe bijzonder en speciaal hij is en als mensen er naar vragen praat ik ook heel erg graag over Thijs* hoe bijzonder en speciaal hij was. Ik praat graag met klanten, met collega’s en ook met familie en vrienden. Geen probleem om de hele dag te praten, en dat is dan ook wat ik doe als ik de kans krijg. Maar als kleine zelfstandige werk ik ook vaak alleen op mijn kantoor, zonder mensen om me heen. Op Twitter en Facebook kan ik aardig van me afpraten maar dat is toch anders. Soms is het fijn om tegen een echt persoon te praten! Dus de eerste die ik na een dag hard werken tegenkom, vaak mijn man, moet het dan ontgelden. Sorry Wim!

JE HART KUNNEN LUCHTEN

Alleen maar praten heeft nadelen. Als je praat, kun je niet luisteren: dat gaat nu eenmaal niet samen. Nu weet ik echt wel dat luisteren heel erg belangrijk en nuttig is. Echt luisteren, hè. Met oren, ogen en je gevoel. Maar van je hart geen moordkuil maken heeft zeker ook voordelen. In de tijd dat Thijs* erg ziek was waren er zoveel lieve mensen die naar me wilde luisteren. Je hart kunnen luchten, je zorgen delen, dat lucht op. En doordat ik makkelijk over zijn ziekte kon praten durfden mensen er ook naar te vragen. Voor sommige mensen was het best een moeilijke vraag: ”Hoe is het nu met Thijs*?” En dat wilde ik best beantwoorden, ook zonder direct erg emotioneel te worden. Misschien was de vraag daardoor minder moeilijk? Na het overlijden van Thijs* werd er nog regelmatig gevraagd: ”Hoe gaat het nu?” En als mensen echt goed luisterden wisten ze dat het niet altijd goed met me ging. Regelmatig ging het niet heel goed met me, maar uit beleefdheid zeg je dan toch ”Ja hoor, het gaat wel”. Niet altijd heb ik zin om mijn diepste gevoelens op tafel te leggen. ”Nee, het gaat niet zo goed met me, alles is waardeloos, ik mis hem vreselijk maar dat wil ik even niet delen, ok?” Regelmatig had ik geen behoefte om te praten en al helemaal niet naar anderen te luisteren.

DE ERVARINGSDESKUNDIGEN

Toen Thijs* erg ziek was werden we geleefd door zijn ziekte. We probeerden er het beste van te maken. De stofwisselingsziekte van Thijs* was zo zeldzaam dat er maar weinig ervaringen waren. Dat was dan ook een van de redenen om mijn boek uit te brengen, er was nog niks over geschreven! Ook de medische wereld kende we niet. Wat is er mogelijk en wat niet? Gelukkig hadden we een kinderarts die wel ervaring had met stofwisselingsziekten in het algemeen. En dit was een arts die echt naar ons luisterde. Hij beschouwde ons als dé ervaringsdeskundigen en luisterde iedere keer weer goed. Wat waren onze ervaringen met de medicijnen? Wat waren onze ervaringen en wat wilde wij voor Thijs*? En als er een andere arts met een andere specialisatie met een nieuwe behandeling of medicijn kwam, dan werd er eerst met hem en met ons overlegd. Er werd goed geluisterd naar onze vragen, onzekerheden en eventuele bezwaren. Wij bepaalden uiteindelijk of we een nieuwe behandeling wilde of een ander medicijn met nare bijwerkingen voor onze zoon. En ook in de eindfase waren wij het die beslissingen maakten voor Thijs*. Een arts die echt, echt luistert… Zo enorm waardevol in die moeilijke fase in ons leven. Zo’n arts maakt het verschil tussen lijden en dragelijk lijden.

MOOIE ONTMOETINGEN

We proberen we ons leven weer op de rit krijgen en we zijn een heel eind. Een nieuw ritme krijgen, ons verdriet een plek geven en doorgaan met ons nieuwe leven zonder Thijs*. Wij doen dat op onze eigen manier en dat is goed. Ik ben natuurlijk mijn eigen bedrijf gestart. Veel energie kon ik daar in kwijt en nog geniet ik iedere dag. Heerlijk om me te verliezen in mijn werk met iedere keer weer mooie ontmoetingen, nieuwe ervaringen en zoveel leermomenten. Ik luister tegenwoordig steeds beter, privé en tijdens mijn werk. Ik luister naar verhalen van anderen, mensen inspireren me. En ik leer… te luisteren. Te luisteren met aandacht, écht te luisteren. Ook leer ik te luisteren naar wat er soms niet uitgesproken wordt. Ook naar mijn zoon die steeds vaker niet meer alles verteld van school en vriendjes. Ik leer weer te luisteren naar mijn gevoel, iets wat ik uit zelfbescherming lang had uitgeschakeld. Ook leer ik weer te luisteren naar mijn hart en dan hoor ik ook Thijs* weer. Meer en meer luisteren en het levert me zoveel op. Iedere keer weer een bijzondere ervaring.

BIJZONDERE UITWERKING

Sinds enkele maanden verdiep ik me in een nieuwe techniek bij mijn fotografie. Het heet Beloved en het is zo speciaal. Maar het is niet alleen een nieuwe techniek, het is veel meer en breder dan dat. Het heeft ook privé een bijzondere uitwerking. Ik probeer zo open mogelijk en zonder vooroordelen een reportage te maken. Ik heb geen verwachtingen, laat eerst iets van mijzelf zien en geniet van wat er dan gebeurt. De mensen die ik mag fotograferen stellen zich ook open en dat zie je uiteindelijk ook op de foto’s. Ze zijn persoonlijker, eerlijker en natuurlijker. Geen gemaakte glimlach, maar oprechte foto’s door vragen te stellen en oprecht te luisteren. Echt zo bijzonder.

BLIJVEN GENIETEN VAN KLEINE DINGEN

Vaker stilstaan en om me heen kijken, geuren inademen, zien, fotograferen en eens echt luisteren. De wind, het ruizen van de bomen, het fluiten van de vogels: blijven genieten van kleine dingen. De natuur, het groen in de nabije omgeving van mijn huis maar ook op reis. Het geeft me veel en ik word er rustig van. Het zet alles weer even in perspectief. Ik land weer en kom met mijn voeten op de grond. Ik ga nog regelmatig de fout in, dan praat ik weer te veel voor mijn gevoel en luister ik te weinig. Natuurlijk is het fijn als anderen af en toe naar me willen luisteren maar ik zal blijven oefenen om zelf een betere luisteraar te worden. Een verrijking van mijn leven…

Meer columns lezen? Lees VIEREN.