COLUMN | AFSCHEID (NEMEN)

COLUMN | AFSCHEID (NEMEN)

AFSCHEID

(Deze column is eerder verschenen op de website van Stichting Lieve Engeltjes, december 2014.)

De laatste maand van het jaar is alweer aangebroken. Nog even en we kunnen afscheid nemen van 2014. Nog een paar heel erg drukke weken, wat feestdagen, cadeau-stress, schoolvermoeidheid, stuiterende kinderen en veel lekkere snoeperijen. Aan de ene kant verheug ik me op alle gezelligheid, alle lichtjes, versieringen in de stad en de korte dagen zijn toch wel heel erg sfeerverhogend. Aan de andere kant word ik al moe bij alle “moetjes”. Ik heb de neiging mijzelf voorbij te rennen deze periode, te veel dingen moeten nog af voor het eind van het jaar, zakelijk en privé. Dit jaar ga ik echt mijn best doen om er van te genieten. Ik wil stil staan bij het afgelopen jaar, bij alles waar ik dankbaar voor ben. En ook ik wil graag vooruitkijken naar het volgende jaar. Heel bewust wil ik heel intens en veel genieten.

MISSEN

De decembermaand is ook een maand van missen. Doordat we met familie en gezelligheid bezig zijn mis ik Thijs* meer. Altijd is er een persoon niet. Een kind minder om een cadeautje voor te kopen. Geen chocoladeletter met de letter T. Thijs* zou 8 jaar geweest zijn deze Sinterklaas. Waarschijnlijk zou hij niet meer geloven en zouden we voor het eerst lootjes trekken of iets dergelijk. Het wordt moeilijker daar een voorstelling van te maken nu Thijs* er al vier jaar niet meer is. Wij groeien door maar hij blijft de vierjarige van toen.

CADEAUTJES

Ik merk dat ik langzamerhand aan het afscheid nemen ben van de kindertijd en ook van het Sinterklaasfeest. Het kinderfeest is niet meer wat het was als je geen kinderen hebt die in het sprookje geloven. Dan komt het neer om “gewoon” cadeautjes kopen voor elkaar met een grappig gedicht. Ik vind het geloof ik niet eens echt erg. We hebben geen speciale dagen nodig om cadeautjes voor elkaar te kopen.

BIJZONDER JAAR

Het is wel een bijzonder jaar geweest. Daniel doet het beter dan ooit in dit laatste basisschooljaar. Wim assisteert me in mijn bedrijf wat mega goed bevalt. Mijn fotografie en Beloved hebben een vlucht genomen. Ook heb ik weer verschillende dromen mogen verwezenlijken. Ik mocht onder andere naar Amerika, Australië en Nieuw Zeeland voor mijn fotografie. Hoe gaaf is dat! Voor 6 weken heb ik mijn camera en koffer gepakt en heb ik tijdelijk afscheid genomen van mijn man en Daniel. Gelukkig is er tegenwoordig Skype en hadden we veel contact. Iets wat ik een paar jaar echt niet voor mogelijk gehouden zou houden heb ik toch gedaan, 6 weken van huis.

REIZEN EN FOTOGRAFEREN

Dit was echt iets dat heel hoog op mijn wensenlijstje stond. Ik ben alleen op een vliegtuig gestapt, meerdere vliegtuigen zelfs, en ben naar een Beloved conferentie in Amerika gegaan. Daarna ben ik naar Australië gegaan voor onder andere een Beloved Gezinsreportage en daarna vloog ik door naar Christchurch – Nieuw Zeeland. Ik heb een camper geboekt en ben maar liefst 4 weken door Nieuw Zeeland getrokken om op het eind een bruiloft te mogen fotograferen. Hoe gaaf is dat? Reizen en fotograferen is echt mijn grote droom. Daarmee heb ik officieel afscheid genomen van mijn vliegangst en van een heleboel andere angsten. Wat een ervaring en vele foto’s ben ik rijker. Ik hoop dat ik de komende jaren nog veel mag reizen als Destination Photographer.

NIEUWE ERVARINGEN

Nieuwe ervaringen laten me altijd nadenken over de richting die ik op wil, zakelijk en privé. De tijd dat ik onderweg was heeft me doen beseffen dat ik meer quality-time wil inbouwen met degene die ik lief heb. Het leven gaat zo enorm snel en je weet niet hoe het er morgen uitziet. Het leven van Thijs* liep ook anders dan we hadden verwacht. Daniel wordt snel groot en daar wil ik iedere minuut van genieten. Ook zie ik absoluut nog groei in mijn bedrijf maar dan moet ik wel prioriteiten stellen. Als ik wil werken met meer focus dan moet ik minder tijd verspillen. Minder ad-hoc werkzaamheden, meer gestructureerd en gepland, en ook geen uitstelgedrag meer. Daaruit volgt wel dat ik afscheid moet nemen van zaken die dus nu geen prioriteit zijn en die me verder helpen met mijn toekomstdromen.

STOPPEN

Helaas is het schrijven van deze column er één van. Daar ga ik mee stoppen. Heel graag schrijf ik en zal dat zeker blijven doen maar de tijd dat het me kost steek ik heel graag in mijn gezin en in mijn bedrijf. Heel veel dank voor de afgelopen periode dat ik hier mijn gedachten mocht optekenen. Ik heb het met heel veel plezier gedaan maar ben toe aan een volgende fase in mijn leven waarbij Thijs* als vanzelfsprekend een mooie maar andere rol zal hebben.

Liefs, Heleen

Weten hoe deze columns begonnen? Lees MISSEN.