Dagfoto: 22 augustus 2012

De natuur herstelt gelukkig snel, prachtig om te zien. Vele bomen hier zijn er voor gemaakt om snel te herstellen na een brand. Er zijn zelfs zaden die juist ontspringen door hoge temperaturen. Met een paar maanden zie je overal weer groen en jonge struiken. Prachtige tegenstelling tegen het zwarte hout.

Dagfoto: 21 augustus 2012

Van Lake McKenzie rijden we terug door het bos. Via het bospad rijden we door een enorm groot stuk verbrand bos waar de gids zoals beloofd ook even stopt. Maanden geleden liep het gecontroleerd verbranden van een stuk bos uit de hand. De wind draaide plots en een ander groter stuk brandde af met gevaar voor het naastgelegen resort. We lopen er even doorheen en zien het bos herstellen. De gids is zelf bezig met een fotoreportage over het herstel. Ik maak wat foto’s van hem terwijl hij er over verteld. Ik heb ze ondertussen opgestuurd als bedankje voor de super dag! Want even later worden we afgezet bij de boot (service!) en vertrekt de boot alweer naar het vaste land. Op de boot koop ik ook het fotoboek van Peter Meyer met foto’s van Fraser Island. Wat een natuurschoon. Echt een bijzondere plek.

Dagfoto: 20 augustus 2012

We rijden door naar Lake McKenzie, het grootste en oudste zoetwatermeer van Fraser Island. Overal word je weer gewaarschuwd voor Dingo’s. Wij zien ze niet. Het is heerlijk water waar je prima verkoeling kan vinden op warme dagen. Het zand is wit en het loopt langzaam af in het water. Het is nu echt niet warm en niet zonnig. Een grijze lucht is wat we de hele dag zien. De echte bikkels nemen toch een duik of vermaken zich op een band. Het begint zelfs zacht te regenen dus tijd om weer naar de bus te gaan. Binnen een dingo-veilig hekwerk nemen we een bak koffie, chocolademelk en koek en besluiten we verder te gaan.

Dagfoto: 19 augustus 2012

Een ‘Strangler Fig’ Een indrukwekkend raamwerk van een Ficus hecht zich om een ‘gastheer’ heen. De Ficus groeit en groeit en zal uiteindelijk zijn gastheer ‘wurgen’ waarna hij een andere gastheer zal zoeken. Bijzonder om te zien.

Dagfoto: 18 augustus 2012

Een kristalheldere kreek, de Wanggoolba Creek, stroomt door het hart van Fraser Island bij Central Station richting de westkust van het zandeiland. Het is een populaire toeristenplek wat eerst begint met een boardwalk maar daarna een onverhard pad voor een wandeling langs de kreek. Het is een prachtige wandeling met steeds weer de kreek met het witte zand dat rustig kabbelend langs stroomt. Heel bijzonder…

Dagfoto: 17 augustus 2012

De omgeving is adembenemend in de buurt van Central Station, Fraser Island. Ik wandel het pad langs de kreek en ik zuig alles op, ik neem het voor altijd mee. Het is duidelijk te zien dat de echt dikke woudreuzen gekapt zijn. Alleen de wat dunnere exemplaren staan statig omhoog. Maar ook deze woudreuzen zijn hoog en indrukwekkend. Ik zie ook veel palmen en veel natuurschoon, waaronder ook deze paddestoel met bewoner.

Dagfoto: 16 augustus 2012

In het hart van Fraser Island ligt ‘Central Station’, een voormalig houthakkerskamp. In 1884 spoelt Kapitein Fraser met zijn vrouw aan op het eiland dat later zijn naam krijgt. Er gaan veel verhalen de ronde mede doordat Elisa Fraser er een boek over schreef en het een en ander waarschijnlijk bedacht. De Aboriginals zijn verjaagd en ook vermoord en het eiland werd voor de houthak gebruikt. Enorme woudreuzen zijn overal gekapt en het eiland veranderde. Gelukkig is het nu een natuurgebied en wordt het beschermd. Helaas heb ik geen Aboriginals gezien. Bij Central Station stroomt ook een kreek: Wanggoolba Creek, waarlangs een prachtig onverhard pad loopt. Hier is goed te zien hoe mooi het regenwoud is en dat ze er trots op zijn. Ik loop als een van de weinigen het pad af en geniet van de stilte en sta niet te veel stil bij de slangen (zag ik eerder die dag!). Ik hoop een ijsvogel (Kingfisher) te zien maar helaas. De beek is zo prachtig helder. Ik vind het wel een magische plek.

Dagfoto: 12 augustus 2012

Ik heb het eerder geschreven maar ik vind de de natuur op Fraser Island zo mooi, zo fenomenaal. Ik vermoed dat ik er wel maanden, zo niet een jaar zou kunnen blijven zonder me een dag te vervelen. Met mijn camera zou ik iedere plek verkennen en alle jaargetijden vastleggen. De dieren en de duinen, de zee, het tropisch regenwoud, het strand. Op deze foto’s staan The Pinnacles, zandpilaren van verschillende kleuren zand. Dit hele eiland bestaat uit zand. Waarschijnlijk hebben er miljoenen jaren verschillende soorten vegetatie op het eiland gegroeid. Door het afsterven van de planten door de eeuwen heen ontstaan er lagen. Deze zijn nog terug te zien, onder andere bij The Pinnacles, aan het strand, een bekende toeristenstop. Ik was niet de enige die het mooi vond!

Dagfoto: 11 augustus 2012

Bij Eli Creek, een kreek van zoet water dat spontaan ontspringt en naar zee stroomt, stappen we uit. Vele auto’s en bussen staan op deze plek. Het is een flinke (zoetwater) beek waar je doorheen kunt waden of met een rubberen band vanaf kunt. We besluiten met z’n drieën door de beek te lopen. Via een houten pad loop je zo’n 100 meter langs de beek en dan kun je het water in. Geen waterplanten, alleen helder schoon zoet water. Verder de kreek op lopen is niet toegestaan om de natuur te beschermen. Het water komt af en toe tot boven de knie, wat soms best spannend is. We hebben geen bikini aan. Maar het is eindelijk droog, we hebben veel lol! En wat is het mooi!

Dagfoto: 9 augustus 2012

We hebben een mooie dag voor de boeg, hopelijk iets beter weer. Na het ontbijt (buffet) lopen we naar het verzamelpunt. Vandaag hebben we gids Peter. Een vrolijke man (fotograaf!) die honderd uit babbelt. Hij verzekert ons dat hij een goede chauffeur is, herhaalt dat een keer of 5, zodat hij bijna niet meer geloofwaardig is. Maar meerdere keren die dag laat hij zien dat hij wel degelijk kan rijden! Ga er maar aan staan, een grote bus met 40 personen over een smal paadje met zacht zand. En soms is er ook een tegenligger! Petje af. Peter woont al vele jaren op Fraser Island en weet enorm veel van de natuur. Hij wijst ons op deze boom. Een insect vreet een slalom-gangetje in de bast en draait op het eind weer om en gaat hetzelfde weggetje weer terug. Een fraaie tekening als gevolg.