Blog: Reizen

Australie-40Toen Daniel en Thijs* nog heel klein waren, gingen we al met de tent kamperen in Nederland. Genieten op de camping, in het noorden, oosten en zuiden van het land. Nederland is prachtig, veilig en als je iets vergeten was, kon je gewoon even naar huis rijden. Iedereen is te verstaan en de supermarkten zien er net zo uit als thuis. En toch… ik kon niet wachten tot de jongens groter zouden zijn en de tijd weer zou aanbreken, dat we nieuwe landen met hen konden gaan ontdekken en andere culturen opsnuiven. Ontdekken! Ik droomde al zo lang over een lange reis naar Australië. Het plan was, dat we in 2007 zouden gaan. Thijs* zou dan 1,5 jaar zijn en Daniel met 4,5 jaar nog niet leerplichtig. Maar het liep anders. Thijs* werd ziek en was niet in staat te reizen. Een uurtje vanaf Utrecht was het max haalbare. Het was niet anders…

Na het overlijden van Thijs*, was er zoveel verdriet. Maar naast verdriet was er ook opluchting. Na jarenlange spanning en angst was de tijd aangebroken voor ontspanning. Voor ons gevoel hebben we 4 jaar voor een pasgeboren baby gezorgd, met veel prachtige momenten maar ook met alle beperkingen. Twee weken na het overlijden van Thijs* gingen we voor het eerst weer op reis, naar een waddeneiland. Even weg, even niks, hoofd leeg! Verder weg van huis dan we in een lange tijd hadden gedaan. De camera ging mee, een heerlijke combinatie. [Lees meer...]

Dagfoto: 23 augustus 2012

Ons bezoek zit er op. We lopen via de aanlegsteiger terug naar de veerboot die ons terug zal brengen naar het vaste land. Wat is Fraser Island een prachtig eiland! En dat terwijl ik het alleen met heel veel bewolking en regen heb gezien. Op een stralende dag moet het er adembenemend uitzien. Wat een natuurschoon: flora én fauna en wat een sfeer, bijna magisch, bovennatuurlijk. Gek genoeg voelde ik me hier verbonden met mijn zoon. Wat zou ik hier graag nogmaals komen. Een hobbelige terugreis maken we met de veerboot en wij zullen onze reis verder maken richting het zuiden van Australië. We zullen nog vele mooie plaatsen tegenkomen maar Fraser Island krijgt wel een speciaal plekje in mijn hart.

Dagfoto: 21 augustus 2012

Van Lake McKenzie rijden we terug door het bos. Via het bospad rijden we door een enorm groot stuk verbrand bos waar de gids zoals beloofd ook even stopt. Maanden geleden liep het gecontroleerd verbranden van een stuk bos uit de hand. De wind draaide plots en een ander groter stuk brandde af met gevaar voor het naastgelegen resort. We lopen er even doorheen en zien het bos herstellen. De gids is zelf bezig met een fotoreportage over het herstel. Ik maak wat foto’s van hem terwijl hij er over verteld. Ik heb ze ondertussen opgestuurd als bedankje voor de super dag! Want even later worden we afgezet bij de boot (service!) en vertrekt de boot alweer naar het vaste land. Op de boot koop ik ook het fotoboek van Peter Meyer met foto’s van Fraser Island. Wat een natuurschoon. Echt een bijzondere plek.

Dagfoto: 16 augustus 2012

In het hart van Fraser Island ligt ‘Central Station’, een voormalig houthakkerskamp. In 1884 spoelt Kapitein Fraser met zijn vrouw aan op het eiland dat later zijn naam krijgt. Er gaan veel verhalen de ronde mede doordat Elisa Fraser er een boek over schreef en het een en ander waarschijnlijk bedacht. De Aboriginals zijn verjaagd en ook vermoord en het eiland werd voor de houthak gebruikt. Enorme woudreuzen zijn overal gekapt en het eiland veranderde. Gelukkig is het nu een natuurgebied en wordt het beschermd. Helaas heb ik geen Aboriginals gezien. Bij Central Station stroomt ook een kreek: Wanggoolba Creek, waarlangs een prachtig onverhard pad loopt. Hier is goed te zien hoe mooi het regenwoud is en dat ze er trots op zijn. Ik loop als een van de weinigen het pad af en geniet van de stilte en sta niet te veel stil bij de slangen (zag ik eerder die dag!). Ik hoop een ijsvogel (Kingfisher) te zien maar helaas. De beek is zo prachtig helder. Ik vind het wel een magische plek.

Dagfoto: 15 augustus 2012

Even een moment van bezinning. De fotograaf op de foto… Foto is gemaakt door mijn man. Deze zandverstuiving (Sandblow) hebben we eerder gezien en weer ben ik onder de indruk van deze plek met gekleurd zand, zoetwaterbronnetjes en enorm hoge duinen. Op dit eiland soms wel tot 240 meter boven zeeniveau. Dit is een magische plek… Ik mis mijn zoon.

Dagfoto: 14 augustus 2012

Als laatste ga ik de bus pas weer in om geen andere mensen op de foto te krijgen! Het schip zakt steeds verder in de golven, er komt in de verte weer een bui aan, de natuur neemt het weer over. Prachtig om te zien hoe het stalen schip steeds verder vergaat en dat de indrukwekkende natuur van Fraser Island steeds meer hersteld. Gelukkig is dit een beschermd natuurgebied, wat is het hier mooi!

Dagfoto: 13 augustus 2012

 

Voor de tweede keer komen we langs het Maheno Shipwreck. Deze keer staan er vele toeristen om het wrak heen, niet zo mooi voor de foto dus deze keer heb ik veel details gefotografeerd. Prachtig geroest staal. Het water kwam al omhoog, daardoor kwam bij iedere golf het wrak verder in het water te liggen en de angst voor haaien zit er goed in, er zijn er hier veel, dus ik durfde niet verder dan mijn enkels in het water. Verder op het strand zien we twee wilde Dingo’s. Het lijken dezelfde van gister, een mannetje en een vrouwtje. Zouden er maar twee Dingo’s op het eiland zijn? :-)

 

Dagfoto: 12 augustus 2012

Ik heb het eerder geschreven maar ik vind de de natuur op Fraser Island zo mooi, zo fenomenaal. Ik vermoed dat ik er wel maanden, zo niet een jaar zou kunnen blijven zonder me een dag te vervelen. Met mijn camera zou ik iedere plek verkennen en alle jaargetijden vastleggen. De dieren en de duinen, de zee, het tropisch regenwoud, het strand. Op deze foto’s staan The Pinnacles, zandpilaren van verschillende kleuren zand. Dit hele eiland bestaat uit zand. Waarschijnlijk hebben er miljoenen jaren verschillende soorten vegetatie op het eiland gegroeid. Door het afsterven van de planten door de eeuwen heen ontstaan er lagen. Deze zijn nog terug te zien, onder andere bij The Pinnacles, aan het strand, een bekende toeristenstop. Ik was niet de enige die het mooi vond!

Dagfoto: 11 augustus 2012

Bij Eli Creek, een kreek van zoet water dat spontaan ontspringt en naar zee stroomt, stappen we uit. Vele auto’s en bussen staan op deze plek. Het is een flinke (zoetwater) beek waar je doorheen kunt waden of met een rubberen band vanaf kunt. We besluiten met z’n drieën door de beek te lopen. Via een houten pad loop je zo’n 100 meter langs de beek en dan kun je het water in. Geen waterplanten, alleen helder schoon zoet water. Verder de kreek op lopen is niet toegestaan om de natuur te beschermen. Het water komt af en toe tot boven de knie, wat soms best spannend is. We hebben geen bikini aan. Maar het is eindelijk droog, we hebben veel lol! En wat is het mooi!

Dagfoto: 10 augustus 2012

We stoppen onderweg omdat er een klein vliegtuigje staat op het strand. We krijgen de mogelijkheid aangeboden een rondje mee te vliegen. Niks voor mij maar ik weet dat mijn man dit al heel lang een keer wilt doen, dus spoor ik hem aan. En hij gaat! Ze stijgen op vanaf het strand en vliegen, ondanks het slechte weer 15 minuten over land en strand. Ze landen verderop bij Eli Kreek. En laten wij daar nu ook net naartoe gaan! Mijn man had een glimlach van oor tot oor! Onbetaalbaar, denk dat hij het wel leuk vond…