HELEEN KLOP fotografie - Utrecht
HELEEN KLOP fotografie te Utrecht. Portret- en Reportage fotograaf. Bruidsfotograaf, Babyfotograaf, Kinderfotograaf en Gezinsfotografie. Voor het vastleggen van unieke en waardevolle momenten. Levensloopfotografie!
De Botanische Tuinen van Brisbane. Een groene oase, ruim opgezet, midden in de stad. We kwamen het al in verschillende grote Australische steden tegen. Zo ook in Brisbane. Verschillende soorten bomen en planten bij elkaar, heerlijke zitjes, schaduwpartijen, speelgelegenheid, wandelpaden. Met op de achtergrond de hoge gebouwen van de stad, een mooie tegenstelling.
Ons bezoek zit er op. We lopen via de aanlegsteiger terug naar de veerboot die ons terug zal brengen naar het vaste land. Wat is Fraser Island een prachtig eiland! En dat terwijl ik het alleen met heel veel bewolking en regen heb gezien. Op een stralende dag moet het er adembenemend uitzien. Wat een natuurschoon: flora én fauna en wat een sfeer, bijna magisch, bovennatuurlijk. Gek genoeg voelde ik me hier verbonden met mijn zoon. Wat zou ik hier graag nogmaals komen. Een hobbelige terugreis maken we met de veerboot en wij zullen onze reis verder maken richting het zuiden van Australië. We zullen nog vele mooie plaatsen tegenkomen maar Fraser Island krijgt wel een speciaal plekje in mijn hart.
De natuur herstelt gelukkig snel, prachtig om te zien. Vele bomen hier zijn er voor gemaakt om snel te herstellen na een brand. Er zijn zelfs zaden die juist ontspringen door hoge temperaturen. Met een paar maanden zie je overal weer groen en jonge struiken. Prachtige tegenstelling tegen het zwarte hout.
Van Lake McKenzie rijden we terug door het bos. Via het bospad rijden we door een enorm groot stuk verbrand bos waar de gids zoals beloofd ook even stopt. Maanden geleden liep het gecontroleerd verbranden van een stuk bos uit de hand. De wind draaide plots en een ander groter stuk brandde af met gevaar voor het naastgelegen resort. We lopen er even doorheen en zien het bos herstellen. De gids is zelf bezig met een fotoreportage over het herstel. Ik maak wat foto’s van hem terwijl hij er over verteld. Ik heb ze ondertussen opgestuurd als bedankje voor de super dag! Want even later worden we afgezet bij de boot (service!) en vertrekt de boot alweer naar het vaste land. Op de boot koop ik ook het fotoboek van Peter Meyer met foto’s van Fraser Island. Wat een natuurschoon. Echt een bijzondere plek.
We rijden door naar Lake McKenzie, het grootste en oudste zoetwatermeer van Fraser Island. Overal word je weer gewaarschuwd voor Dingo’s. Wij zien ze niet. Het is heerlijk water waar je prima verkoeling kan vinden op warme dagen. Het zand is wit en het loopt langzaam af in het water. Het is nu echt niet warm en niet zonnig. Een grijze lucht is wat we de hele dag zien. De echte bikkels nemen toch een duik of vermaken zich op een band. Het begint zelfs zacht te regenen dus tijd om weer naar de bus te gaan. Binnen een dingo-veilig hekwerk nemen we een bak koffie, chocolademelk en koek en besluiten we verder te gaan.
Een ‘Strangler Fig’ Een indrukwekkend raamwerk van een Ficus hecht zich om een ‘gastheer’ heen. De Ficus groeit en groeit en zal uiteindelijk zijn gastheer ‘wurgen’ waarna hij een andere gastheer zal zoeken. Bijzonder om te zien.
Een kristalheldere kreek, de Wanggoolba Creek, stroomt door het hart van Fraser Island bij Central Station richting de westkust van het zandeiland. Het is een populaire toeristenplek wat eerst begint met een boardwalk maar daarna een onverhard pad voor een wandeling langs de kreek. Het is een prachtige wandeling met steeds weer de kreek met het witte zand dat rustig kabbelend langs stroomt. Heel bijzonder…
De omgeving is adembenemend in de buurt van Central Station, Fraser Island. Ik wandel het pad langs de kreek en ik zuig alles op, ik neem het voor altijd mee. Het is duidelijk te zien dat de echt dikke woudreuzen gekapt zijn. Alleen de wat dunnere exemplaren staan statig omhoog. Maar ook deze woudreuzen zijn hoog en indrukwekkend. Ik zie ook veel palmen en veel natuurschoon, waaronder ook deze paddestoel met bewoner.
In het hart van Fraser Island ligt ‘Central Station’, een voormalig houthakkerskamp. In 1884 spoelt Kapitein Fraser met zijn vrouw aan op het eiland dat later zijn naam krijgt. Er gaan veel verhalen de ronde mede doordat Elisa Fraser er een boek over schreef en het een en ander waarschijnlijk bedacht. De Aboriginals zijn verjaagd en ook vermoord en het eiland werd voor de houthak gebruikt. Enorme woudreuzen zijn overal gekapt en het eiland veranderde. Gelukkig is het nu een natuurgebied en wordt het beschermd. Helaas heb ik geen Aboriginals gezien. Bij Central Station stroomt ook een kreek: Wanggoolba Creek, waarlangs een prachtig onverhard pad loopt. Hier is goed te zien hoe mooi het regenwoud is en dat ze er trots op zijn. Ik loop als een van de weinigen het pad af en geniet van de stilte en sta niet te veel stil bij de slangen (zag ik eerder die dag!). Ik hoop een ijsvogel (Kingfisher) te zien maar helaas. De beek is zo prachtig helder. Ik vind het wel een magische plek.
Even een moment van bezinning. De fotograaf op de foto… Foto is gemaakt door mijn man. Deze zandverstuiving (Sandblow) hebben we eerder gezien en weer ben ik onder de indruk van deze plek met gekleurd zand, zoetwaterbronnetjes en enorm hoge duinen. Op dit eiland soms wel tot 240 meter boven zeeniveau. Dit is een magische plek… Ik mis mijn zoon.
Recente reacties